НЕПРЫЗНАНЫ ЛІТАРАТАР З-ПАД КРЭВА І ЯГО ПАСПЯХОВЫ НАШЧАДАК

Прыгожая польская трохмачтавая шхуна “Капітан Борхардт” прамога дачынення да героя нашага аповеду быццам бы не мае. Аднак сувязь паміж ім і асобай, чыё імя было нанесена на борт гэтага карабля восенню 2011 года, усё ж існуе. Праз славу, якой дасягнуў сваімі справамі і творчасцю ўганараваны такім спосабам чалавек, нейкім чынам ажыццявіліся мары і спадзяванні таго, аб кім мы зараз павядзём гаворку.

КАМЕННЫ ПРЫВІД. ВЯЛІКІЯ САКРЭТЫ МАЛОЙ ВЕЖЫ КРЭЎСКАГА ЗАМКА

Літоўскія турысты ля развалін малой вежы Крэўскага замка. Ліпень 1939 года

Пэўнае ўяўленне пра знешні выгляд галоўнай вежы Крэўскага замка мы маем. Захавалася нямала фатаграфій і малюнкаў з ёй, маюцца тэкставыя апісанні. А вось пра другую, што размяшчалася ў супрацьлеглым куце замкавых сцен, нам амаль нічога не вядома. У старых тэкстах яна калі і згадваецца, то зусім павярхоўна.

ПРА МАЛАВЯДОМЫ ПЕЙЗАЖ З КРЭЎСКІМ ЗАМКАМ І ЯГО ІМАВЕРНАГА АЎТАРА

Руіны замка ў Крэве. Малюнак з кнігі “Noworocznik Litewski na Rok 1831”

Вывучаючы кнігу мастацтвазнаўцы Леаніда Дробава “Жывапіс Беларусі ХІХ – пачатку ХХ ст.”, натрапіў на інфармацыю, што адна з прац мастака Вінцэнта (Вікенція) Дмахоўскага мае назву “Замак у Крэве”. Пазней знайшлося пацвярджэнне гэтага і ў іншых крыніцах. Аднак мае спробы адшукаць дзе-небудзь тую выяву доўгі час поспеху не мелі. Калі ж я нарэшце быццам бы натрапіў на яе след, то мая знаходка мяне толькі збянтэжыла.

ЮР'ЕВА ГАРА - ЛЕГЕНДАРНАЯ СУСЕДКА КРЭЎСКАГА ЗАМКА

Крэўскі замак і Юр'ева гара. Малюнак Рыгора Мяжуева. 2002 г.

Сярод маляўнічых крэўскіх пагоркаў сваёй веліччу і прыгажосцю вылучаецца Юр’ева гара (апошнім часам многія пачалі вымаўляць і пісаць “Юрава”). Знаходзіцца яна недалёка ад замка і па колькасці складзеных пра яе легендаў можа паспаборнічаць са сваім таямнічым суседам.

АБРАМ КАЛІШ З КРЭВА, ЯКІ СТАЎ ДАБЛТОКЕРАМ

 

Забаўна назіраць за дзяцьмі, якія, уявіўшы сябе іншаземцамі або іншапланецянамі, з сур’ёзным выглядам пачынаюць размаўляць на нейкай выдуманай імі тарабаршчыне. Забаўна і міла. Калі ж тое робяць дарослыя, то гэта выклікае супярэчлівыя эмоцыі. У паўсядзённым жыцці такія паводзіны могуць устрывожыць, а вось са сцэны або экрана падобная балбатня, прыпраўленая сур’ёзнай мінай, найхутчэй, будзе ўспрымацца гледачамі за акцёрскае штукарства і суправаджацца смехам.

З жыцця вандроўнай тэатральнай трупы з вёскі Шутавічы

 

Група ўдзельнікаў тэатральнага гуртка з в. Шутавічы. Другі злева ў верхнім радзе (сядзіць) - кіраўнік Войцех Шутовіч

Вясковыя акцёры і тэатралы? А чаму б і не! Як кажуць, – не хлебам адным жыве чалавек. Нават у даволі цяжкія і напружаныя міжваенныя гады ХХ стагоддзя жыхары вёсак і мястэчкаў нашага краю знаходзілі час, каб дакрануцца да мастацтва, у тым ліку і да тэатральнага.